Η Δύναμη Του Έρωτα ως Δύναμη Ανατροπής

ΤΑ ΦΥΛΑ ΚΑΙ Ο ΕΡΩΤΑΣ Α3

ΤΑ ΔΥΟ ΦΥΛΑ ΚΑΙ Ο ΕΡΩΤΑΣ by scheirdari

Μαρία Πολυδούρη

Μαρία Πολυδούρη

( ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ & ΕΡΓΟ)

Η Μαρία Πολυδούρη γεννήθηκε την 1η Απριλίου 1902 στην Καλαμάτα και ήταν κόρη του φιλολόγου Ευγένιου Πολυδούρη και της Κυριακής Μαρκάτου, μιας γυναίκας με πρώιμες φεμινιστικές αντιλήψεις. Ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές της σπουδές στην Καλαμάτα, ενώ είχε φοιτήσει σε σχολεία του Γυθείου και των Φιλιατρών.

Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1916 με το πεζοτράγουδο "Ο πόνος της μάνας". Αναφέρεται στο θάνατο ενός ναυτικού που ξέβρασαν τα κύματα στις ακτές των Φιλιατρών και είναι επηρεασμένο από τα μοιρολόγια που άκουγε στη Μάνη. Τον ίδιο χρόνο συγκέντρωσε ποιήματα στη συλλογή "Μαργαρίτες", την οποία δεν εξέδωσε.

Στα 16 της διορίστηκε στη Νομαρχία Μεσσηνίας και παράλληλα εξέφρασε ζωηρό ενδιαφέρον για το γυναικείο ζήτημα. Το 1920, σε διάστημα σαράντα ημερών, έχασε και τους δύο γονείς της.

Το 1921 μετατέθηκε στη Νομαρχία Αθηνών και παράλληλα εγγράφηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στην υπηρεσία της εργαζόταν και ο ομότεχνός της Κώστας Καρυωτάκης. Γνωρίστηκαν και μεταξύ τους αναπτύχθηκε ένας σφοδρός έρωτας, που μπορεί να κράτησε λίγο, αλλά επηρέασε καθοριστικά τη ζωή και το έργο της.

Συναντήθηκαν για πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 1922. Η Μαρία ήταν τότε 20 ετών, ενώ ο Καρυωτάκης 26. Εκείνη είχε δημοσιεύσει κάποια πρωτόλεια ποιήματα, ενώ εκείνος είχε  εκδώσει  δύο ποιητικές συλλογές, τον "Πόνο των ανθρώπων και των πραμάτων" (1919) και τα "Νηπενθή" (1921) και είχε ήδη κερδίσει την εκτίμηση κάποιων κριτικών και ομότεχνών του.

Το καλοκαίρι του 1922 ο Καρυωτάκης ανακάλυψε ότι έπασχε από σύφιλη, μία νόσο που τότε ήταν ανίατη και αποτελούσε κοινωνικό στίγμα. Ενημέρωσε αμέσως την αγαπημένη του Μαρία και της ζήτησε να χωρίσουν. Εκείνη του πρότεινε να παντρευτούν χωρίς να κάνουν παιδιά, όμως εκείνος ήταν πολύ περήφανος για να δεχτεί τη θυσία της. Η Μαρία αμφέβαλε για την ειλικρίνειά του και θεώρησε ότι η ασθένειά του ήταν πρόσχημα του εραστή της για να την εγκαταλείψει.

Το 1924 μπήκε στη ζωή της ο δικηγόρος Αριστοτέλης Γεωργίου, που μόλις είχε επιστρέψει από το Παρίσι. Ήταν νέος, ωραίος και πλούσιος και η Πολυδούρη τον αρραβωνιάστηκε στις αρχές του 1925. Η Μαρία όμως αγαπούσε πάντα τον Καρυωτάκη.

Παρά την αφοσίωση του αρραβωνιαστικού της, η Πολυδούρη δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί σοβαρά σε καμία δραστηριότητα. Έχασε τη δουλειά της στο δημόσιο μετά από αλλεπάλληλες απουσίες και εγκατέλειψε τη Νομική. Φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και μάλιστα πρόλαβε να εμφανιστεί ως ηθοποιός σε μία παράσταση.

Στο πρώιμο ποιητικό της έργο διακρίνονται έντονες νεορομαντικές τάσεις, επιρροές από το ρεύμα του συμβολισμού και βιωματικό ύφος

Το καλοκαίρι του 1926 διέλυσε τον αρραβώνα της και έφυγε για το Παρίσι. Σπούδασε ραπτική αλλά δεν πρόλαβε να εργαστεί γιατί προσβλήθηκε από φυματίωση. Επέστρεψε στην Αθήνα και συνέχισε τη νοσηλεία της στη "Σωτηρία" όπου έμαθε για την αυτοκτονία του πρώην εραστή της, Κώστα Καρυωτάκη.Tότε το μελοδραματικό στοιχείο υποχωρεί και ο λόγος της γίνεται πιο επιμελημένος. Η γραφή της είναι έντονα φορτισμένη συναισθηματικά με θεματικό προσανατολισμό γύρω από τον έρωτα και το θάνατο.

 Τον ίδιο χρόνο κυκλοφόρησε την πρώτη της ποιητική συλλογή "Οι τρίλλιες που σβήνουν"(1928) και "Ηχώ στο χάος"(1929). Η Πολυδούρη άφησε δύο πεζά έργα, το Ημερολόγιό της και μία ατιτλοφόρητη νουβέλα με την οποία σαρκάζει ανελέητα το συντηρητισμό και την υποκρισία της εποχής της. Η φυματίωση όμως τελικά την κατέβαλε και τα ξημερώματα της 29ης Απριλίου 1930 άφησε την τελευταία της πνοή με ενέσεις μορφίνης που της πέρασε ένας φίλος της στην Κλινική Χριστομάνου.

Έργο

Η Μαρία Πολυδούρη ανήκει στη γενιά του 1920 που καλλιέργησε το αίσθημα του ανικανοποίητου και της παρακμής. Ο έρωτας και ο θάνατος είναι οι δύο άξονες γύρω από τους οποίους περιστρέφεται η ποίησή της. Είναι μεστή από πηγαίο λυρισμό που ξεσπά σε βαθιά θλίψη και κάποτε σε σπαραγμό, με εμφανείς επιδράσεις από τον έρωτα της ζωής της, Κώστα Καρυωτάκη, αλλά και τα μανιάτικα μοιρολόγια. Οι συναισθηματικές και συγκινησιακές εξάρσεις της Πολυδούρη καλύπτουν συχνά κάποιες τεχνικές αδυναμίες και στιχουργικές ευκολίες του έργου της.

                                                                                                      

 Ειρήνη Χατζηανδρέου-Α’4

Ερώτηση:

Η  Πολυδούρη κινείται στο κλίμα της ποιητικής γενιάς του ’20. Ποια στοιχεία του ποιήματος το επιβεβαιώνουν;

Απάντηση:

Η  Πολυδούρη ανήκει στη γενιά του ’20,τη γενιά των νεορομαντικών. Είναι απογοητευμένη  από την αβεβαιότητα και την παρακμή της εποχής ,έτσι προσδοκεί μια καλύτερη ζωή μέσω του έρωτα. Η ποιήτρια ακολουθεί την τάση της γενιάς της  και στρέφεται  στον εσωτερικό της  κόσμο. Βρίσκεται αντιμέτωπη με μια κοινωνία που καταρρέει, που δεν εμπνέει υψηλά ιδανικά και έτσι βρίσκει την ευκαιρία να εκφράσει τον εσωτερικό κόσμο της. Πιστεύει  ότι  όλες οι αρνητικές σκέψεις και καταστάσεις  της εποχής ,μεταβάλλονται   στο αντίθετό τους  όταν βρίσκεται κοντά στον αγαπημένο της(π.χ  άνεργη χαρά, άγρια οι ανέμοι). Προσθέτει  παρομοιώσεις (η σιγαλιά σα γέλιο μοιάζει, η θλίψη ανθίζει σα λουλούδι) που τονίζουν τα συναισθήματα και την τρυφερότητα που γεννιούνται στη ψυχή της ποιήτριας όταν βρίσκεται κοντά του. Τέλος , σε όλο αυτό  το κείμενο είναι έντονος ο στοχασμός, ο ερωτισμός και η προσδοκία μιας καλύτερης  ζωής.

                                                                                                            Ειρήνη Χατζηανδρέου –Α’4

Ο έρωτας στη λογοτεχνία

ομαδική εργασία ΕΡΩΤΑΣ by scheirdari

ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ -ΟΜΑΔΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ

ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΚΡΟΥΣΤΑΛΗ

ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ -ΟΜΑΔΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ

 ΣΟΦΙΑ ΚΑΤΕΧΗ


Εργασία 1η

Σε ποια λογοτεχνική περίοδο και σε ποια λογοτεχνική σχολή ανήκει το κείμενο; Να προσδιορίσετε τα χαρακτηριστικά της.
Ο Ερωτόκριτος συντέθηκε τον 17ο αιώνα όταν στην Κρήτη υπήρχε ακόμη
Ενετοκρατία (1669). Ανήκει στη κρητική λογοτεχνική σχολή της οποίας τα
χαρακτηριστικά είναι τα εξής:

1)Το λογοτεχνικό είδος. Εκτός από τη Βοσκοπούλα που ανήκει στην
ποιμενική ποίηση και τον Ερωτόκριτο που θεωρείται έμμετρο μυθιστόρημα τα άλλα έργα της περιόδου αυτής είναι θεατρικά.

2)Η γλώσσα που χρησιμοποιούν οι ποιητές αυτής της περιόδου είναι η
κρητική διάλεκτος της εποχής απαλλαγμένη από διάφορα λόγια στοιχεία ή μεσαιωνικά κατάλοιπα.

3)Η δημιουργική πνοή. Οι ποιητές έγραφαν τα έργα τους βασισμένα πάνω
σε κάποια ξένα δυτικά πρότυπα και κυρίως ιταλικά. Ο ποιητής
διασκευάζει το πρότυπο του και με το δημιουργικό του πνεύμα το ξεπερνά
σε λογοτεχνική αξία.




Βιβλιογραφία:
Βιβλίο μαθητή Α΄τάξης λυκείου






Εργασία 2η
Πως παρουσιάζεται η Αρετούσα στο απόσπασμα; Ποια σημασία έχει η
επιλογή του συγκεκριμένου ονόματος; Πως διαφαίνεται να είναι η σχέση
της με τον πατέρα της;
Πόση σημασία στη ζωή της φαίνεται να έχει ο έρωτας;


Η Αρετούσα αν και δεν μιλά στο συγκεκριμένο απόσπασμα και είναι
βουβό πρόσωπο, μέσα από τα λόγια της παραμάνας μπορούμε να καταλάβουμε αρκετά πράγματα για το χαρακτήρα της. Αγαπά πολύ τον Ερωτόκριτο και είναι αφοσιωμένη σε αυτόν αφού γι’ αυτήν της την αγάπη βρίσκεται φυλακισμένη. Ακόμη μάχεται για το έρωτα της και είναι γενναία αφού δε διστάζει να πάει κόντρα στον πατέρα της και να μείνει φυλακισμένη ακόμη και για όλη της τη ζωή, αν χρειαστεί.

Το όνομα της Αρετούσας σημαίνει ότι έχει πολλές αρετές, δηλαδή
χαρίσματα, και σχετίζεται με τη λέξη αγαθός που στα αρχαία ελληνικά ο
υπερθετικός του είναι άριστος. Από εκεί βγαίνει και το όνομά της. Η
Αρετούσα φαίνεται να έχει πολλές αρετές (στίχος 40 κ.ε) αφού για
αυτήν έρχονται τόσα πολλά προξενιά τα οποία όμως απορρίπτει επειδή
είναι ερωτευμένη με τον Ερωτόκριτο.
Η σχέση της Αρετούσας με τον πατέρα της δεν είναι καλή. Η
Αρετούσα είναι σε σύγκρουση μαζί του. Αυτό γίνεται γιατί
είναι ασυμβίβαστη με τις υποδείξεις του, να παντρευτεί κάποιον άλλον
άνδρα, πράγμα, όμως , που εκείνη δεν θέλει. Επίσης η σύγκρουσή τους
αυτή γίνεται ακόμη πιο έντονη στους στίχους 47 και 48, όπου σε
αυτούς αναφέρεται ότι ο πατέρας της ακόμη και αν πεθάνει θα αφήσει ως
παραγγελία στον επόμενο βασιλιά να εξορίσει για πάντα τον Ερωτόκριτο
ώστε να μην μπορούν αυτοί οι δύο νέοι να είναι ποτέ μαζί.
Ο έρωτας φαίνεται να έχει μεγάλη σημασία στη ζωή της Αρετούσας
αφού για αυτό της το πάθος δεν έχει διστάσει να εναντιωθεί στον πατέρα
της, έχει πάει φυλακή και είναι αποφασισμένη να περιμένει για πάντα
τον Ερωτόκριτο να γυρίσει.

ΕΡΓΑΣΙΑ ΟΜΑΔΑΣ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ

ΕΡΓΑΣΙΑ ΟΜΑΔΑΣ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ

ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑΣ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ

ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ -ΟΜΑΔΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΡΩΝΑΚΗΣ

ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ

ΤΑΞΗ: Α

ΤΜΗΜΑ: Α2

ΜΑΘΗΜΑ: ΚΕΙΜΕΝΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ

ΟΜΑΔΑ: Α (Σοφία Κατέχη, Πηνελόπη Κρουστάλη, Λευτέρης Κουλούρης, Γιώργος Κορωνάκης)

ΘΕΜΑ: «Ο Έρωτας και τα δύο φύλα»

ΚΕΙΜΕΝΟ: «Έρωτος αποτελέσματα, Αγνώστου»
















Εργασία 1η

Να βρείτε πληροφοριακό υλικό για τα λαϊκά αναγνώσματα του παρελθόντος. (σε αυτήν την εργασία με βοήθησε και η Σοφία)

Ο έρωτας αποτελεί σύνηθες θέμα των λαϊκών αναγνωσμάτων του παρελθόντος. Η πλοκή πολλών αναγνωσμάτων σχετίζεται με τον έρωτα. Παρακάτω παρατίθενται μερικά.

Ερωτόκριτος

Ο Ερωτόκριτος είναι ένα έμμετρο μυθιστόρημα που συντέθηκε από τον Βιτσέντζο Κορνάρο στην Κρήτη τον 17ο αιώνα. Το θέμα του σχετίζεται με την αγάπη δύο νέων, του Ερωτόκριτου και της Αρετούσας. Παρόλο που η δομή του έχει ως κύριο άξονα την αγάπη, ο ποιητής παρουσιάζει και αλλά γνωρίσματα, όπως η παλικαριά και η φιλία. Το έργο αποτελείται από 10.052 δεκαπεντασύλλαβους στίχους και θεωρείται ως το πιο σημαντικό έργο της κρητικής λογοτεχνίας του 17ου αιώνα.

Σονέτα του Πετράρχη

Στα σονέτα του ο Πετράρχης εξυμνεί την αγαπημένη του Λάουρα, με λεπτότητα και αγάπη. Σε αντίθεση όμως με την ιπποτική λυρική ποίηση, η Λάουρα δεν θυμίζει απρόσιτη δεσποσύνη, ούτε αντιμετωπίζεται ως φιλοσοφικό σύμβολο. Σε αυτό το σημείο, αξίζει να γίνει μία γενικότερη αναφορά σε αυτό το είδος ποίησης. Το σονέτο, ακολουθεί μία σταθερή στιχουργική μορφή. Αποτελείται από 14 στίχους. Πρωτοεμφανίστηκε στην Ιταλία τον 14ο αιώνα και στη συνέχεια εξαπλώθηκε στην υπόλοιπη Ευρώπη. Διακρίνονται δύο βασικές μορφές σονέτων, τα ιταλικά και τα αγγλικά.

Έρωτος αποτελέσματα

Το βιβλίο «Έρωτος αποτελέσματα» τυπώθηκε στην Βιέννη το 1792. Ο συγγραφέας του είναι άγνωστος. Όπως και στα γαλλικά βιβλία της εποχής, παρουσιάζονται τρεις ερωτικές ιστορίες που μιλούν για την αγνή αγάπη δύο νέων που καταλήγει σε γάμο. Η ιστορία κινείται στα πρότυπα της παραδοσιακής αστικής ηθικής. Οι ήρωες είναι εξιδανικευμένοι, με άψογη συμπεριφορά, ενώ ο έρωτας τους έχει ευτυχή κατάληξη.







Η Βοσκοπούλα

Η βοσκοπούλα είναι έργο ανώνυμου συγγραφέα. Το ποιμενικό αυτό ειδύλλιο αφηγείται τον κεραυνοβόλο έρωτα ενός βοσκού και μίας βοσκοπούλας. Το ζεύγος έζησε λίγες ευτυχισμένες μέρες μαζί, αλλά χώρισε όταν επέστρεψε ο πατέρας της βοσκοπούλας. Ο βοσκός, φεύγοντας, υποσχέθηκε ότι θα επέστρεφε μετά από έναν μήνα. Όμως αρρώστησε και αναγκάστηκε να αθετήσει την υπόσχεση του. Όταν τελικά επέστρεψε, πληροφορήθηκε από τον πατέρα ότι η βοσκοπούλα είχε πεθάνει από στεναχώρια, επειδή νόμιζε πως την είχε ξεχάσει. Το έργο τοποθετείται στην Κρήτη, αξίζει όμως να αναγερθεί ότι οι ειδυλλιακές περιγραφές δεν αντιστοιχούν στο φυσικό τοπίο της Κρήτης, χρησιμοποιείται όμως η κρητική διάλεκτος.

Πανώρια

Η Πανώρια γράφθηκε στα τέλη του 16ου. Είναι ένα ποιμενικό δράμα του Γεώργιου Χορτάση και αποτελείται από 2500 δεκαπεντασύλλαβους ομοιοκατάληκτους στίχους. Κύριος άξονας του θέματος είναι η αγάπη δύο βοσκών, του Γύπαρη και του Αλέξη, προς την Πανώρια και την Αθούσα. Όσον αγορά το χαρακτήρα του κειμένου, δεν βασίζεται σε κάποιο ιταλικό πρότυπα, παρόλο που είναι μία ιντερμέδια. Γίνεται ρεαλιστική απεικόνιση της αγροτικής ζωής, με πολλές αναφορές στις γεωργικές εργασίες. Η παρουσίαση των μάλλον υπερβολικών συναισθημάτων των δύο βοσκών εξισορροπείται από ποικίλες κωμικές σκηνές. Η γλώσσα που χρησιμοποιείται είναι η κρητική διάλεκτος.

Άγουρος ποθοφλόγιστος

Είναι απόσπασμα του μυθιστορήματος «Λίβιστρου και Ροδάμνης». Το ποίημα παρουσιάζει τον ψυχικό πόνο που δημιουργεί η στέρηση της αγαπημένης, ο οποίος παίρνει διαστάσεις συμφοράς. Αυτό επιτυγχάνεται με τη χρήση της υπερβολής.

Αν ήξευρα, κυράτσα μου…

Το ποίημα ονομάζεται Καταλόγιο ή Ερωτοπαίγνιο. Έτσι ονομάζουμε μία σειρά από ερωτικά ποιήματα που γράφθηκαν στα μέσα του 15ου αιώνα. Τα ποιήματα αυτά δεν είναι δημοτικά (στα βυζαντινά καταλόγιο σημαίνει δημοτικό), βρίσκονται όμως πολύ κοντά στη δημοτική ποίηση. Το ποίημα «αν ήξευρα , κυράτσα μου…» χωρίζεται σε δύο επιμέρους ποιήματα. Στο πρώτο, μιλάει ο νέος, ο οποίος απευθύνεται στην αγαπημένη του και δημιουργεί ένα ειδυλλιακό τοπίο, τόσο όμορφο, όσο αξίζει η ομορφιά της και την τοποθετεί σε αυτό. Στο δεύτερο επιμέρους ποίημα μιλάει η ερωτευμένη κόρη, η οποία απευθύνεται στο νέο εκφράζοντας την αγάπη της.





Πάγω…

Σε αυτό το ποίημα, ο ποιητής διαβεβαιώνει άμεσα την αγαπημένη του ότι της αφήνει την καρδιά του και πως δεν πρόκειται να αγαπήσει άλλην. Το σώμα του την αποχωρίζεται και όχι η καρδιά του. Γενικά, το ποίημα είναι ένα σονέτο. Αποτελείται από δύο τετράστιχες και δύο τρίστιχες στροφές, υπάρχει ομοιοκαταληξία και τι κύριο νόημα του ποιήματος δίνεται στον τελευταίο καταληκτικό στίχο.

Σαν πεταλούδα στη φωτιά
   
Ο ποιητής περιγράφει τον ιδανικό τύπο της γυναίκας, απαριθμώντας τα εξωτερικά χαρακτηριστικά της και δίνοντας μεγάλη σημασία στις λεπτομέρειες του προσώπου. Δεν γίνεται όμως αναφορά στην εσωτερική ομορφιά και στις χαρές της ψυχής. Πρώτον, ο ποιητής αναφέρεται στην ακαταμάχητη γοητεία που ασκεί πάνω του αυτή η γυναίκα. Στη συνέχεια κάνει λόγο για το πρώτο στοιχείο ομορφιάς , δηλαδή τον γοητευτικό τρόπο ομιλίας, καθώς και για τη δροσιά του προσώπου της, το ρόδινο της χρώμα και τέλος, το γλυκό βλέμμα της όμορφης αυτής γυναίκας.

Η αναχώρησή της

Θέμα του ποιήματος είναι η επώδυνη προσπάθεια του συγγραφέα να συνειδητοποιήσει την απουσία της αγαπημένης του και ν αποδεχθεί το κενό που άφησε πίσω της. Σε όλο το ποίημα κυριαρχούν τα συναισθήματα του ποιητή, που εναλλάσσονται μεταξύ τους. Αυτά είναι η απορία για την απουσία της αγαπημένης του, η αγωνία λόγω της αναχώρησής της, η πικρία και ο πόνος ύστερα από τη συνειδητοποίηση της οριστικής εγκατάλειψής του από της αγαπημένη του και φυσικά, η αγάπη, το βαθύτερο και εντονότερο συναίσθημά του.

Ερωφίλη

Η Ερωφίλη είναι η παλιότερη τραγωδία του Κρητικού θεάτρου και εξυμνεί την ερωτική αφοσίωση δύο νεαρών ατόμων. Η Ερωφίλη είναι η κόρη του βασιλιά της Αιγύπτου που ανεβαίνει στο θρόνο αφού σκοτώσει τον αδελφό του. Η Ερωφίλη ερωτεύεται ένα νέο, τον Πανάρετο, ο οποίος ζει στην αυλή τους. Οι δύο νέοι παντρεύονται κρυφά, αλλά όταν το ανακαλύπτει ο πατέρας της Ερωφίλης, τον σκοτώνει και της στέλνει το κεφάλι, τα χέρια και την καρδιά του. Όταν η κοπέλα τα βλέπει αυτοκτονεί.


Σε αυτήν την εργασία με βοήθησε και η Σοφία.

βιβλιογραφία:
Wikipedia
Βιβλίο Λογοτεχνίας Α Τάξης Λυκείου








ΕΡΓΑΣΙΑ 2η

Ποια τα αποτελέσματα του έρωτα και πού οφείλονται;

    Έρωτας. Ίσως το πιο ακραίο, το πιο ανεξήγητο, το πιο καταστρεπτικό, το πιο αμφιταλαντευόμενο, το πιο ωραίο συναίσθημα που μπορούμε να νιώσουμε. Προσπαθούμε, μέσω διάφορων επιστημών να τον εξηγήσουμε, χωρίς όμως επιτυχία. Γιατί συμβαίνει αυτό; Ο έρωτας δεν μπορεί να οριστεί, όπως το ηλεκτρικό φορτίο ή η δύναμη στη φυσική. Διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Άλλωστε, είναι ένα συναίσθημα, και μπορούμε πλέον να αποδεχθούμε την απουσία κανόνων, όσον αφορά τα συναισθήματά μας.
    Το ίδιο ισχύει και για τα αποτελέσματα του. Διαφέρουν από άτομο σε άτομο, κάτι το οποίο δυσχεραίνει την περιγραφή τους. Παρόλα αυτά, θα προσπαθήσω να αναφέρω τα αποτελέσματα και τις συνέπειες του στη διάθεση και στον χαρακτήρα του ατόμου.
    Είναι πολύ πιθανό το άτομο να αισθάνεται χαρά, ευτυχία και ενθουσιασμό, ιδιαίτερα αν πρόκειται για τον πρώτο του έρωτα. Επιπλέον, τα συναισθήματα, πόσο μάλλον ο έρωτας, έρχονται σε αντίθεση με τους νόμους της λογικής. Κατά πάσα πιθανότητα, το άτομο μπορεί να συμπεριφέρεται παράλογα – ως κάποιον βαθμό βέβαια- και να δρα ενστικτωδώς, χωρίς να σκέπτεται, βλέποντας και πράττοντας. Από την άλλην, ένας αποδοκιμαζόμενος – είτε από τον στενό οικογενειακό περίγυρο, είτε από κοινωνική τάξη στην οποία βρίσκεται το άτομο – έρωτας, συμβάλλει στην καχύποπτη αντιμετώπιση των γύρω του και στην εσωστρέφεια, λόγω του άγχους και των μάλλον αντιφατικών συμβουλών και προτροπών  που δέχεται το άτομο, θεωρώντας σωστό αυτό που οι άλλοι θεωρούν λάθος και θεωρώντας φυσικό αυτό που οι άλλοι θεωρούν αφύσικο. Τέλος, μπορώ να πω με σχετική βεβαιότητα, ότι το άτομο θα νιώθει αθεράπευτα μελαγχολικό. Θα πιστεύει ότι το σύμπαν περικλείεται στο πρόσωπο το οποίο έχει αγαπήσει και θα υποστηρίζει με σιγουριά ότι κανένας άλλος δεν έχει αγαπήσει τόσο κάποιον όσο αυτός.